Hoe vaak ik het afgelopen half jaar al een stukje tekst heb geschreven maar niet online gegooid heb is op geen hand meer te tellen. Elke keer dacht ik, en nu ga ik een update online gooien, en dan kwam er vervolgens weer helemaal niets van. Niet omdat ik niks te vertellen heb, maar omdat ik niet weet of ik na dat stukje tekst dan nog wel een vervolg krijgt. Want bloggen is nou niet helemaal mijn leven meer en bovendien vind ik de wereld van het bloggen te veel veranderd om mijzelf er nog thuis te voelen

Waar ik eerst alleen maar verhalen schreef over mijn leven voelde ik ineens de druk om een interessante blog te worden met hippe items die mensen graag lezen. Terwijl ik eigenlijk ooit ben begonnen om mijn ei kwijt te kunnen dus hip zijn was totaal niet mijn intentie. En nu met twee koters aan mijn enkels heb ik nieteens meer de tijd om hip te zijn en ben ik zo’n moeder geworden die je soms s’morgens in jogging broek en mama knot naar buiten zie schieten omdat ik geen tijd heb gehad om mijzelf iets fatsoenlijks aan te trekken.

Het leven met twee baby’s (woaaah!! ze worden al bijna dreumessen) is pittig. Leuk, maar pittig. En alhoewel ik hier het afgelopen jaar best mijn verhalen had kunnen vertellen, misschien om andere mama’s en tweeling mama’s een hart onder de riem te steken, heb ik dat niet gedaan. Geen zin, geen tijd en geen behoefte aan. Waar in mijn eigen kennissenkring al weinig begrip is voor het hebben van een tweeling zal ik dat online vast niet meer vinden.

Mijn visie op voeden opvoeden ligt sowieso op een heel ander niveau dan dat van velen. En dat is niet erg, ik vind dat iedereen het op zijn of haar eigen manier moet doen. Maar dat zouden anderen dan bij mij ook moeten vinden. Ik heb geen zin in een wijzend vingertje omdat ik er niet voor kies om mijn kind gepureerd eten te geven maar voed volgens de rapley methode. Ik heb geen zin in commentaar omdat ik koste wat kost borstvoeding wilde geven, ik wilde niet horen dat ik maar gewoon een flesje moest geven want borstvoeding was iets wat ik belangrijk vond. En door het weinige begrip, weinige steun en verkeerde informatie van nota bene professionals ben ik ermee gestopt en heb ik daar maandenlang verdriet van gehad. En ja op kunstvoeding worden kindjes ook groot maar ik wilde daar mijn kindjes niet op groot brengen.

En het voelt al helemaal verrot als je stopt met borstvoeding omdat je er echt aan onderdoor gaat en je dochter ineens eczeem blijkt te hebben, en dat komt dan aan het licht zodra de laatste druppels melk zich niet meer laten zien. Haar eczeem heeft zich in de afgelopen maanden nog erger ontwikkeld, ze kan niet tegen Koemelk, ei, tomaat, spinazie, varkensvlees, kiwi. Ze heeft constant jeuk en als we haar niet non stop blijven smeren breekt het weer door en zit ze helemaal onder. Ook daar heeft iedereen wel weer wat over te zeggen of een advies over te geven. Als ik alles had moeten kopen wat me geadviseerd zou zijn dan zou ik deze maand op een houtje moeten bijten. Het wondermiddel tegen haar eczeem heb ik nog niet gevonden maar door goed op voeding te letten en haar huid goed vet te houden hebben we het onder controle.

En verder gaat hier alles eigenlijk goed, ondanks dat ze 1,5 maand te vroeg zijn ontwikkelen ze zich volgens het boekje. Zijn het twee ontzettend blije baby’s en voel ik me gezegend met twee van die eigenwijze prachtbaby’s. Want zo mag ik ze nog een maandje nemen voordat ze de wereld van de dreumes in gaan.

blog001

In plaats van dat we het onszelf makkelijk maken en de rust opzoeken hebben we een nieuwe stap genomen in ons leven. Ik woon niet meer lekker in het dorp waar we vier jaar geleden een huis gekocht hebben. Ik vind dat ik hier weinig te bieden heb aan twee kleintjes en voel me hier gewoon niet helemaal happy. Naast een paar sportclubs en een paar winkels heb je hier niets en dus hebben wij ons huis verkocht en kochten we een nieuwe woning in mijn oude woonplaats. Een iets groter dorp met iets meer winkels en voorzieningen. In een kindvriendelijke wijk, met speeltuinen in overvloed, twee scholen in de straat, vrij uitzicht en niet geheel onbelangrijk het huis is ook twee keer zo groot als waar we nu wonen. Ohja en voor mij nog een belangrijk puntje, mijn moeder in de buurt :).

We beginnen 2017 met de 1e verjaardag van Javi en Zoë, de tweede maand verhuizen we en de derde maand nemen we dan officieel afscheid van ons eerste eigen huisje. Voor mij kan 2017 al niet meer stuk maar laten we eerst nog even genieten van de laatste weekjes van 2016!

5 Thoughts on “Joejoe ik leef nog!

  1. Fijn toch weer iets van je te lezen! Geniet van de laatste restjes 2016, en heel veel geluk in 2017!

  2. Ik mis je blogjes wel :-( maar fijn dat het goed gaat met je gezinnetje. Wat een prachtige foto hierboven!

  3. Moekie :-) on 14 december 2016 at 21:26 said:

    He ook toevallig dacht effen kijken of mijn dochter weer iets op haar blog heeft gezet. Leuk weer een pracht verhaal en ja ben ik ook heel blij mee mijn dochter in de buurt en zekers ook mijn lieve schoonzoon en de twee schatjes van kleinkindjes Jippie ben zeker in mijn sas…

  4. Sanne Manders on 23 januari 2017 at 11:47 said:

    Heej wat leuk! Je hebt weer wat geschreven! Eerst kwam ik echt iedere week nog kijken, maar nu had ik het al een tijdje niet gedaan.
    Ik mis je blogjes wel! Ik vind jouw manier van schrijven juist leuk. Gewoon hoe jij als persoon bent, hoe je je kinderen opvoed. Ik hoef echt geen blogs met hippe items te lezen, het echte leven vind ik veel leuker!
    Ik heb echt respect voor je hoe je alles doet en ben blij dat ik je op Instagramm kan volgen. Echt super leuk dat jullie naar je oude woonplaats verhuizen, dat is ook mijn droom!
    Geniet van je twee prachtkindjes! Liefs Sanne

  5. Wow ik ben al tijdje niet meer komen kijken :D.
    Eerst en vooral Rapley Rules!!! ;). Neen ik herken mij helaas in jouw verhaal. Ik wil mijn kinderen opvoeden in een aparte opvoedingsstijl. Attachment parenting, mja sommige mensen vinden mij echt nu zo’n hippie moeder (dus ook niet hip hoor ;) ).

Laat een reactie achter bij Moekie :-) Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Post Navigation