Category Archives: Trouwen

En dan is het ineens 3 days after, de afgelopen maanden zijn voorbij gevlogen en ik heb het zo onwijs druk gehad met mijn werk en het organiseren van de bruiloft dat mijn blog een beetje is blijven liggen. Ik heb jullie niet echt up to date gehouden en ik heb al drie verschillende blogs getypt om te vertellen hoe onze dag was, maar woorden kunnen niet uitdrukken hoe fantastisch mooi onze dag was. En daarom maar gewoon de beelden van onze bruiloft, deze vertellen namelijk meer dan 1000 woorden…

Hiep hoi! Zoals je al hebt kunnen lezen ga ik trouwen met de liefste van mijn leven. En omdat ik heb gemerkt dat er toch wel belangstelling is voor alles rondom ons huwelijk wil ik daar een vast item van maken. Niet per se iedere woensdag maar wel op woensdag. Vandaag de vorderingen van onze bruiloft, want wat vliegt de tijd ineens!

Het is gewoon alweer januari en voor mijn gevoel ging Johan vorige week nog op zijn knieën om mij ten huwelijk te vragen. Als je denkt dat je het druk hebt dan kan het natuurlijk nog altijd drukker. Ik had nooit gedacht dat de voorbereidingen van een huwelijk zo ontzettend veel tijd in beslag zouden nemen, maar als je het zo perfect wil hebben als ik zit dat er natuurlijk wel in.

De fotografe
We hebben eindelijk een fotografe gevonden die onze dag komt vastleggen. Het was nog een hele klus om er een te vinden die aan mijn eisen voldeed want naast het budget had ik ook nog wel wat te eisen over de stijl en kwaliteit. Kieskeurig en perfectionistisch als ik ben heb ik wel 100 bruidsfotografen doorgekeken en de paar waar mijn keus op gevallen was heb ik gemaild. Met enkele heb ik een afspraak gehad en uiteindelijk hebben we gekozen voor die persoon waarbij de klik goed was, de stijl bij ons paste en het budget was daarbij natuurlijk ook niet geheel onbelangrijk. Marscha van Druuten van Odizafotografie is het uiteindelijk geworden. Ik kan niet wachten totdat zij zulke mooie plaatjes van onze bruiloft gaat schieten.

Odiza

De DJ
Johan en ik kennen los van elkaar een jongen die sinds een jaar een eigen bedrijfje als DJ heeft. Kennen is een groot woord, we zien hem ooit en zeggen dan gedag, maar het leek ons wel leuk om hem te vragen voor onze bruiloft. Want het is toch veel leuker om allemaal mensen in te huren voor je bruiloft die je ook nog een beetje kent, en waarmee je vroeger stiekem toch een beetje aan elkaar gelinkt bent geweest. Hans Coppens, DJ van Discotec komt ons feest tot een nog groter feest maken. Wij hebben er het volste vertrouwen in dat hem dat gaat lukken.

De kapper en de visagist
Wat is het toch fijn om vriendinnetjes te hebben die kapster of visagist zijn, en laat ik er nou van beide 1 hebben. Patty van Prettybeautyland gaat mijn make up verzorgen en een andere vriendin doet mijn kapsel. Ik kan me niks leukers en mooiers voorstellen dan wanneer je jezelf ‘s ochtends klaar aan het maken bent met behulp van vriendinnen, omringd door mensen die je in het dagelijks leven ook ziet. Geen onbekenden in mijn huis maar mensen die belangrijk voor me zijn.

De uitnodiging
Met mijn grafische kennis en achtergrond kan het natuurlijk niet zo zijn dat ik mijn eigen kaart niet zelf maak. Mijn probleem is alleen dat ik vaak wél inspiratie heb voor anderen, maar voor mijzelf iets ontwerpen vind ik soms echt een crime. Ik hik er dan ook al weken tegenaan, maar vorige week had ik het ineens! Ik heb van 9 uur tot half 3 ‘s nachts zitten knutselen aan onze uitnodiging. En de dagen erna gingen er ook nog heel wat uurtjes inzitten maar vorige week dinsdag lag dan toch al de proefdruk in de brievenbus. Niet helemaal goed gelukt maar met wat kleine aanpassingen wel perfect! Ik ben trots op mijn eigen ontworpen kaartje met stiekem wel wat invloeden van andere kaartjes, maar hij is wel helemaal ons! Nog een week of 5 en dan mogen ze de deur uit.

Trouwkaart

Tipje van de sluier….

Gastenboek
Met kerst stond hij bovenaan mijn verlanglijstje. Een gastenboek met insteekhoezen van Project Life. Want alle kaartjes en teksten die er op onze bruiloft geschreven worden zal ik gaan verwerken in ons trouwalbum. Toen ik met kerst mijn cadeaus mocht uitpakken en het boek tevoorschijn kwam was ik helemaal gelukkig! Yes! Die heb ik ook en daar hoef ik me geen zorgen meer om te maken.

Naast alles wat al geregeld is moet er ook nog heel veel geregeld worden. Schoenen voor onder mijn jurk zijn echt een doorn in mijn oog geworden. Ik heb al verschillende schoenen aan gehad en het is het allemaal gewoon niet. Ik wil niet heel de dag op pumps lopen maar ik wil stiekem wel wat vrouwelijks. De bedankjes moeten nog besteld worden, maar zijn gelukkig wel al bijna “af”. De openingsdans moet nog geoefend worden en met twee mensen die absoluut niet kunnen dansen is ook dat nog wel een puntje dat me zorgen baart. Ik lig soms nachten wakker omdat ik nadenk over alle dingen die er nog moeten gebeuren en dan is daar gelukkig Johan die me er op wijst dat niet alleen de dag leuk moet zijn maar ook de voorbereidingen. Dan slaap ik weer een aantal dagen goed, maar voor hoe lang? :)

Hiep hoi! Zoals je al hebt kunnen lezen ga ik trouwen met de liefste van mijn leven. En omdat ik heb gemerkt dat er toch wel belangstelling is voor alles rondom ons huwelijk wil ik daar een vast item van maken. Niet per se iedere woensdag maar wel op woensdag. Vandaag de dag dat ik mijn jurk ging passen.. en uitkoos! Want wat is dat leuk om te doen zeg!

Ik ging niet alleen op pad. Ik vroeg mijn twee schoonzussen mee en mijn (schoon)moeders! Het was even een klus om een datum te prikken dat we allemaal konden, maar afgelopen zaterdag was het dan zover, we gingen een trouwjurk voor mij uitkiezen. Gewapend met een paar afbeeldingen en mijn jury ging ik op weg naar Ann & John in Eindhoven.

We waren vrij op tijd maar toch waren de meeste pashokjes al bezet, ik kreeg dan ook een kleiner hokje toegewezen samen met een hele lieve verkoopster die mij ging helpen. We gingen eerst even rondkijken naar jurken die mij wel leuk leken. Maar om eerlijk te zijn vond ik de jurken stuk voor stuk lelijk. Ze hangen daar maar aan een hangertje, als een zak zonder vorm. Maar gelukkig had de verkoopster aan de hand van mijn foto’s wel een idee gekregen wat ik mooi vond en koos zij er gewoon een paar voor me uit.

Ik kreeg eerst een Torselet aan (ik heb zelfs even moeten zoeken hoe je zo’n ding nou eigenlijk noemt) en toen konden we de eerste jurk gaan aan doen. Het was een onwijs mooie ivoorkleurige jurk, met glitter en veel poeffie! Bijna wat ik wilde en dus gingen we verder zoeken.

Ik trok jurken aan die me het gevoel gaven dat ik eruit zag als een barbie taart, jurken die net teveel van hetgeen hadden wat ik zocht, jurken met pijnlijke randjes wat na een hele dag dragen gaat irriteren en jurken waarbij ik het bovenlijfje mooi vond maar de rok niet, of andersom. Tussendoor trok ik steeds weer de eerste jurk aan en kreeg ik steeds meer het: yes! gevoel. Toen ik hem voor de vierde keer aan trok en ermee door de winkel liep en mijzelf van alle kanten kon bekijken, wist ik het! Dit is hem!

Het is de jurk geworden die ik als eerste aan heb gehad, die mijn hart heeft gestolen en ervoor zorgt dat ik me mooi voelde. En ook al is het niet de smaak van mijn jury, ze gaven me allemaal een 10, omdat ze wisten dat dit wel écht mijn jurk was. En voor de nieuwsgierige onder ons.. hierbij dan een heel klein ienieminie stukje van de jurk…… voor de rest zullen jullie nog moeten wachten…

Detailjurk

Hiep hoi! Zoals je al hebt kunnen lezen ga ik trouwen met de liefste van mijn leven. En omdat ik heb gemerkt dat er toch wel belangstelling is voor alles rondom ons huwelijk wil ik daar een vast item van maken. Niet per se iedere woensdag maar wel op woensdag. Vandaag de manier waarop hij me vroeg, want geen cliché huwelijksaanzoek in een restaurant, maar een origineel huwelijksaanzoek tijdens het Geocachen.

Geocachaanzoek

Het was op een vrijdag en ik kwam nietsvermoedend thuis van mijn werk. Johan had al een paar keer eerder gevraagd of ik vrijdagavond iets te doen had maar dat had ik niet. Na het eten riep hij enthousiast dat we gingen geocachen. Poeh, niet het eerste waar ik aan dacht om te gaan doen na deze drukke werkweek, maar ik zette mijn beste beentje voor en besloot gezellig mee te gaan.

Johan ging nog even tien minuutjes de deur uit om een zaklamp bij zijn opa te halen want het was inmiddels toch wel donker geworden. Toen hij terug kwam stapten we meteen in de auto om te gaan en stelde hij voor om nog even snel bij de eerste geocache te kijken die we ooit gevonden hadden. Ik sputterde wat tegen want ik zag het nut er niet helemaal van maar goed we gingen wel even snel kijken, des te eerder konden we op zoek gaan naar nieuwe caches die we nog niet gevonden hadden.

Het was pikkedonker en ik had geen idee meer waar hij lag, ik zocht me een ongeluk en uiteindelijk riep Johan:  “ja! Hier ligt hij” en dus trok ik hem uit de grond en opende hem. Het was een grote buis die in de grond verstopt zat en bovenin de buis zat een klein vierkant pakje met een strikje eromheen. Nietsvermoedend graaide ik hem eruit en ging ik op zoek naar het boekje waar je in noteert dat je hem gevonden hebt.

“Huh? een cadeautje?” het besef dat er iets niet klopt komt pas laat. Ik kijk in mijn hand en zie mijn naam op het cadeautje staan. Ik snap er niet veel van maar besluit het cadeautje maar open te maken. Een sieradendoosje, precies groot genoeg voor een ring… maar hij is leeg! Ik kijk Johan aan en terwijl ik hem vragend aankijk zakt hij op zijn hurken naast mij en begint hij een zelfgeschreven gedicht voor te lezen. Pas halverwege het gedicht heb ik door wat er aan het gebeuren is, waaat? hij gaat me ten huwelijk vragen!! En de laatste regels van zijn gedicht dringen al helemaal niet meer tot me door. Hij heeft me halverwege al op een wolk getild en als hij de vraag stelt: “wil je met me trouwen” lijkt de wolk naar de zevende hemel te zweven.

Johan haalt een tweede doosje uit zijn jaszak waar wél een ring in zit en schuift deze om mijn vinger, ik vlieg hem om zijn nek en roep: “ja!”, “ja natuurlijk!” “ja ik wil!” omdat ik gewoon niet weet hoe je op zoiets reageert. De rest van de avond gaan we niet meer op zoek naar een cache maar bezoeken we familie om het goede nieuws te vertellen. Terwijl ik nazweef op mijn wolk… mijn meisjesdroom die uitkomt.