Als klein meisje heb ik altijd geroepen dat als ik later groot ben ik dan graag een tweeling zou willen. Mijn moeder is een van een tweeling en ik vond dat altijd zo bijzonder. Twee kindjes tegelijk geboren, ik vond het prachtig! Toen mijn broer aankondigde dat hij papa zou worden van een tweeling was het verdriet groot, want hoeveel ik het hem ook gunde, ik wilde zelf zo graag een tweeling.

DSC_1911a

Toen de twee van mijn broer geboren werden veranderde ik snel van gedachte. Jeminee wat een werk en wat een drukte! Constant flesjes geven, aan de lopende band luiers verschonen en nooit twee kindjes tegelijk kunnen troosten. Ik was blij dat mij dat niet zou overkomen, want hoe groot zou die kans nou zijn? Zoveel tweelingen in 1 gezin?

Toen ik na onze bruiloft al vrij snel zwanger bleek te zijn, groeide mijn buik als kool! Verkeerd geteld dacht ik, ik moest vast wat langer zwanger zijn dan ik zelf dacht want mijn buik was al zo goed zichtbaar. Zelfs mijn tante merkte al op dat ik zwanger was terwijl ik nog niet eens een echo had gehad.

De eerste echo had ik met 9 weken, een inwendige echo zag ik stiekem helemaal niet zitten dus gaf ik al aan dat ik vast al langer zwanger was. Hopelijk hoefde ik dan geen inwendige echo. Ik zag al snel wat de oorzaak was van mijn snelgroeiende buik, nog geen drie seconden nadat de echoscopist het apparaat op mijn buik gelegd had drong het tot me door dat ik niet 1 maar 2 vruchtzakjes zag. En niet 1 maar 2 kleine wurmpjes! Mijn god! Er zat een tweeling in mij!

De inwendige echo bleek (helaas voor mij hihi) toch nodig, om te kijken of de hartjes ook klopten. Vanaf dat moment drong niets meer tot me door, lachend door de tranen heen gierden de emoties door mijn lijf en de gedachte “het is een tweeling” door mijn hoofd. Na de echo kropen Johan en ik samen de auto in, perplex van wat ons zojuist was medegedeeld. Hoe was het toch mogelijk!?

We konden het vanaf toen niet meer stilhouden. Op mijn werk, onze vrienden en kort daarna maakten we het ook bekend op Instagram en Facebook. Mijn buik was toch al niet meer te verbergen, ik droeg al zwangerschapsbroeken met week 8 en de groei van mijn buik ging in rap tempo door. Ik ben begonnen in maat 36 en kocht rond week 28 al maat 40 broeken. Tegen het einde paste ik zelfs die niet meer en leefde ik in joggingbroeken.

Alhoewel een tweeling niet mijn eerste keus zou zijn vind ik het nu toch onwijs bijzonder. Jarenlang heb ik geroepen en gewenst dat ik een tweeling zou krijgen. Ik heb gekregen waar ik om vroeg en ik laat ze niet meer los. Want het meest bijzondere gevoel dat ik ooit heb meegemaakt is moeder worden. Ik ben mama van een tweeling… Maar voor mij heten ze gewoon Javi & Zoë, hebben ze ieder hun eigen karaktertje, hun eigen willetje en zijn ze gewoon Javi en gewoon Zoë. Toevallig geboren op dezelfde dag.

2 Thoughts on “Be carefull what you wish for…

  1. Moekie :-) on 7 februari 2017 at 22:15 said:

    Leuk weer een heel verhaal zitten lezen.
    Leuk gezinnetje hoor schat!!

  2. Wat een mooie foto van jullie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Post Navigation